Segunda época, primera temporada, episodio 5
Hoy son varias nécoras y varias carreras las comentadas:
Carrera: Entre rías. Media maratón
Fecha: 18 de mayo de 2025
Lugar: O Grove – Sanxenxo (Pontevedra)
Por Mari Carmen y José Francisco.

De izquierda a derecha, Juan, Dito, Selva, Suso y Mari antes de la salida. José Francisco espera en el punto intermedio
Todo empieza el domingo, día 18, hora 5,00
Salto de la cama, repitiéndome que sarna con gusto no pica.
Me ducho, pongo la ropa del CARMA, y procedo a despertar a quien me recordara que no somos normales.
Mientras se ducha y se viste yo preparo el desayuno. Me apetecería un café con leche y un cruasán relleno de pistacho del TRIGAL. Pero nos esperan 21 km repartidos en 11 y 10 km (RELEVOS).
Tendremos que conformarnos con un café solo bien cargado y un poco de arroz con leche.
Repasamos que no se quede nada atrás: dorsales, zapatillas, botellas, etc.
Nos ponemos en marcha, camino de SANXENXO, población que continúa dormida cuando llegamos.
El primer bus sale a las 7,45 horas para O GROVE.
Repasamos nuestra estrategia para las próximas horas y nos separamos.
Yo tengo que esperar al primer bus para A LANZADA .9,30 Horas.
Comienza la MEDIA MARATON. 10,30 Horas.
Mari se pone en marcha, comienza su carrera entrando en la isla de LA TOJA,
Al salir son 5 km.
Estos 11 km son bastante planos, con tramos muy rectos y largos. Resultan aburridos, pareciendo que no se acaban nunca. Encima el viento aprieta de frente.
Mientras tanto, yo espero con el reloj en la mano un ojo en la carretera y un montón de cálculos en la cabeza.
Alrededor de los 60 minutos, la concentración te desconecta de tu entorno y sumas.
Segundos mientras observas el relevo de los demás.
Una hora y once minutos, llega Mari.

José Francisco tomó el relevo
Cambiamos chip y hablamos lo justo y necesario.
Nos despedimos y salgo corriendo. Tenemos nuestro momento de gloria: el publico nos grita y aplaude.
Me gustaría pediros si alguien encuentra una foto del momento no dudéis en hacérnosla llegar.
Quedan 10 km, tres fuertes subidas con sus bajadas donde puedes recuperar un poco el esfuerzo empleado en las subidas.
Entramos en meta: una hora y un minuto.

José Francisco, Mari y Valerio con sus medallas. ¡Enhorabuena, nécoras!
Los penúltimos en relevos mixto pero muy satisfechos.
Maria Carmen y Jose Francisco
Carreira: Melgaço-Alvarinho Trail 2025. 50 km
Data: 25 de maio de 2025
Lugar: Melgaço, Portugal
Por César Martínez.
Primeira carreira do ano. Realmente, é a primeira dende novembro, pero é o que ten tanta vida social. O feito é que, por proximidade, por organización e por diversidade de percorridos, é unha proba á que me gusta asistir. Así que, plántome en Melgaço a primeira hora da mañá. A saída retrasouse das 8 ás 8:30, e podo intuír que é debido á baixa participación de este ano. Somos poucos na liña de saída, pero xa descarto o podium antes da partida.
A saída, igual que a chegada, son agora no centro da vila (cambiou fai unhas edicións dende o centro deportivo nas aforas) e creo que o cambio foi para mellor. Saímos cara o río Miño, e a primeira parte da proba transcorre pola senda dos pescadores. Terreo non complicado, e menos a estas alturas, pero que se fai cansino polo sube e baixa continuo, e por ter que andar pendiente de raíces e pedras nalgunha zona. Por non ser menos que outras veces, tropezo e voume de morros, co que xa o día se me empeza a torcer. Pasamos por debaixo da ponte internacional que leva a Arbo, e dende alí viramos cara o interior, buscando o primeiro abastecemento do día, logo do cal, tras un par de kilómetros, voltamos cara o Miño, pasando por algunha zona máis pechada de vexetación, e máis complexa de avanzar. Ó redor do kilómetro doce, deixamos definitivamente o río, o que non voltaremos ata a parte final da carreira, e chegamos ó seguinte avituallamento. Como e bebo, porque sei que agora virá a primeira subida importante do día, é fará falta levar forzas. A subida non é técnica, tampouco o será o resto da proba, pero sí ten bastante pendiente para empezar. Por sorte, aínda é cedo, o sol non queima moito, hai bastantes zonas de sombra e sopla algo de vento fresco, polo que a subida faise ben. Sin chegar a coroar, pero logo de un bo rato de ascensión, viramos por unha pista para coller unha baixada curta, logo da cal collemos outro pequeno tramo de subida ata o seguinte abastecemento. Por detrás de min chega algún corredor que debería ir diante, pero que se saltou algún cruce. Ademáis, algún outro compañeiro fala de erros coas fitas, polo que terei que estar atento para non perderme. Teño tendencia a ir mirándome a punta dos pés, e non sería a primeira vez que non vexo un cambio de percorrido ben sinalizado.

Entorno espectacular
Aquí entramos no tramo máis bonito, pois imos pegados ó río Mouro, e o son da auga refresca o espírito. Ademáis, disfrutamos de moita sombra. Logo de achegarnos a aldea de Cela, damos un rodeo duns cinco kilómetros para voltar por unha pasarelas de madeira, e chegar o seguinte abastecemento, pasando por diante da capela de Senhora da Boa Morte 🤔. Esto vino logo da proba, sobre o mapa, pero non sei se non sería un aviso a navegantes. Como xa levamos unhas cuantas horas de paseo, tómome con calma a parada. Bifana, auga fresca, cambio de calcetíns…prefiro non ter presa, e logo arrepentirme.

Esta carreira está chea de lugares privilexiados
De novo en movemento, subida por un terreo moi descoberto, e comezo a notar cómo me sube a temperatura. Xúntaselle a eso que, logo dun bo rato de non ver sinalización algunha, opto por voltar sobre os meus pasos, non me fora a saltar un cruce, ata que me collen un par de corredores que viñan por detrás e que me aseguran que imos ben. Haberá que fiarse, e vou con eles ata coroar o que será a penúltima subida do día. Na baixada atópome mellor, e levo mellor ritmo que eles, polo que vounos deixando atrás. Quizáis por baixar tan rápido 🙄, esta vez sí, sáltome un desvío, e sigo tan campante pensando que vou coma un tiro. Ó decatarme do erro, considero que xa non vale a pena dar volta, polo que vou collendo cruces que me leven hacia onde debe ir a proba, confiando en non facer moitos kilómetros demáis. Por sorte, non andaba lonxe, e atopo de novo as cintas que me devolven ó bo camiño. Pero, a cabeza non para, e xa asoman malos pensamentos. O sol apreta, e xa non levo auga bebible, ata atopar a un coche da proba no que me dan unha botella de auga. Non está fresca, pero é mellor que nada.
Logo de pasar por varías zonas habitadas, desemboco nunha estrada que recoñezo, pois é onde estaba o primeiro abastecem

César en pleno esforzo
ento do día ¡Xa nada podía ir mal! Tiña auga fresca, aínda que non puiden comer por levar o estómago algo revolto. Estiro un pouco porque vou bastante cargado e, ó poñerme de novo en movemento, noto que a cousa non vai ben. Estou hinchado coma o boneco de Michelin, e sinto moita pesadez nas pernas, pero aínda confío en que as cousas irán a mellor un pouco máis adiante. Xa coñezo o que me queda ata a meta, e eso axuda, pero non fun quen de recuperar forzas, e fíxoseme moi longo todo este tramo. Ademáis, podíase correr sen problemas, polo que a falta de forzas notábase aínda máis. Agua, resina e …non quedaba outra.
A derradeira sorpresa foi que a subida cara Melgaço non era exactamente polo mesmo camiño polo que saíramos, senón que seguimos pegados ó río ata un regato no que o camiño vira cara arriba, e subimos por unha zona escarpada e dura, que xa levo 50 kilómetros nas pernas. É un sitio moi chulo, e moi preto do casco urbano, pero mellor era ter subido por outro sitio, alomenos, hoxe 😂. Xa de volta o asfalto, queda a subida cara a fortaleza, paseo polo casco vello, e entrada en meta, onde xa queda pouco ambiente. De alí, a ducha e a casa sen poder comer nin beber. Algunhas veces, en carreiras, énchenseme as fosas nasais de moco, e, se non o expulsas, acaba no estómago, e xerando un malestar que xa dificulta comer e beber. Xa o notara antes, pero esta carreira valeume para darme conta de onde ven o problema. Agora, haberá que buscar cómo afrontalo nas seguintes probas.
César Martínez
Carreira: XII Carreira da Cereixa. 10 km e 5 km
Fecha: 25 de mayo de 2025
Lugar: Beade. Vigo
Crónica de Cristian

Cristian es el de blanco.
El Domingo día 25 de MAYO, participamos en la XII CARREIRA DA CEREIXA.
Dos distancias 5 km y 10 km incluida en el circuito RUNRUN VIGO.
Con trescientos participantes, es una carrera con un censo menor que otras carreras del circuito.

Cuatro mozalbetes antes de la carrera
Circuito circular de 5KM, a dos pasadas en el caso de 10K, Una subida bastante exigente con una bajada, larga, pero menos pronunciada que la subida anterior, continuando con una pequeña rampa y dos rectas, en el ultimo km.
Repetimos todo, en el caso de participar en 10k (para valientes o demasiados optimistas)

Exif_JPEG_420
MARI se atreve con las dos vueltas y después de 1h04 es 2ªCAT F4 y PODIUM.
Yo jugando con las estadísticas decido anotarme a 5k y después de 25:26 2º CAT M4.
Os imagináis que en unas olimpiadas en carreras de 100 m, no tuvieran opción a medalla,
Bueno pues en carreras de nuestra ciudad, valoran que participes y te lo agradecen, pero el presupuesto no les da
Teniendo en cuenta que tardaron dos horas y media en entregar los trofeos de 10 km, una cartulina con tu nombre y marca, yo lo valoraría incluso más.
Reconozco que no todo es negativo, avituallamientos suficientes, y en la entrega de dorsales tenias para escoger, camiseta, bolsa térmica y botellas térmicas, o normales
Quizás en la XIII CARRERA tengan en cuenta estos detalles.

Exif_JPEG_420
Por lo demás te ves con compañeros de equipo, te saludan corredores que reconoces de otras carreras, y te ríes con ellos de lo que no te gusta, y MARI continúa aumentando la estantería.
MARIA CARMEN Y JOSE FRANCISCO
ResponderReenviar |


